Na een bewogen avond en nacht was hij ditmaal vroeg opgestaan en besloot hij zijn dag te beginnen met een kop koffie. Hij wilde schrijven en koffie drinken en zoeken naar werk. In de metro voor het eerst in tijden onder de forenzen, opvallend alert zo op de vroege ochtend, met laptop en een hoofd vol constructieve ideeën had hij weer even moed. Later vandaag zou hij een huis bezichtigen. Zesde op de wachtlijst. Hopelijk komen de eerste vijf niet opdagen. Bij halte Blaak stapte hij uit en kwam hij boven en zag hij Rotterdam in het vroege zonlicht, een stad continu in aanbouw en de eerste stralen zon deden hem en de stad goed. Op een gebouw in de verte stond de tekst ‘Alles van waarde is weerloos’ en het raakte hem. Dit waren de kleine pareltjes waar je tegenwoordig hard voor moest zoeken die je dag goed konden maken. Zo badend in het zonlicht mocht Rotterdam er wezen. Hij mocht er wezen. Hij voelde even een hernieuwd vertrouwen. Deze stad wordt mijn thuis dacht hij en hij stapte zijn favoriete koffiebar binnen, althans dat had hij zojuist besloten; dit wordt mijn nieuwe koffie/thee en schrijfcafé. Het was een mooie dag.
Leave a Reply